Ik heb een gesprekje gehad met een authentiek contactpersoon uit India, en de volgende paar dingen zijn me vooral bijgebleven:
1. Als je wat aan het probleem wilt doen daar, moet je de vrouwen aanspreken. De mannen, in die laag van de samenleving, doen over het algemeen vrij weinig voor hun kinderen, en zitten veel aan de alcohol. Moeders daarintegen zorgen gewoon voor hun kinderen, en zijn daarom een beter aanspreekpunt.
2. De doodsoorzaken van kinderen in India zijn meestal ziektes die vrij eenvoudig te genezen zijn. De reden dat het genezen niet gebeurd, is omdat er een enorme apathie heerst in het land. Door elke dag geconfronteerd te worden met de dood, gaat het gevoel ook weg wanneer er zoiets gebeurd. Als mensen weer door zouden hebben dat elk levend wezen een levend wezen is, zou er misschien ook wat minder achteloos mee omgegaan worden.
3. Als je zo straatarm bent dat je niet voor jezelf kunt zorgen, kun je ook niet aan je kind denken. Mensen kunnen het zich dan letterlijk niet veroorloven om zich druk te maken over het nageslacht.
En nu even een stoot onder de religieuze gordel,
Het Hindoeisme draait om reincarnatie, en dat je alleen beter terecht kan komen als je je leven beter leid. Als je je kinderen niet de kans geeft om dit leven te vervullen, zullen ze ook nergens terecht komen, behalve op dezelfde plek of lager. Hiermee vervul je zelf ook je verantwoordelijkheid niet, en kom je zelf ook niet verder. Karmatisch gezien komt er dan een opstopping in de kringloop van het leven, vandaar ook de slechte balans tussen rijk en arm. Dus, als je je kinderen goed opvoed en zorgt dat ze niet doodgaan, zorgt op een grote schaal misschien voor een karmatische klysma in de karmatische darm van het leven.
Dat was het voor vandaag,
Groetjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten